Kościół Zielonoswiątkowy w Jaworznie - zbór BETEL

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Spis treści
O nas
Kościół Zielonoświątkowy w Polsce
Historia zboru w Jaworznie
Wszystkie strony

 

Powstanie Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce

Początki ruchu zielonoświątkowego, zwanego dzisiaj klasycznym pentekostalizmem (ang. classical pentecostalism), sięgają pierwszych lat XX wieku. Apostołem ruchu zielonoświątkowego w Europie był Thomas Ball Barratt (1862-1940), pastor metodystyczny w Oslo, w Norwegii, który podczas pobytu w Ameryce pod koniec 1906 roku doznał zielonoświątkowego przeżycia i po powrocie do Norwegii stał się gorliwym propagatorem pentekostalizmu zarówno w swoim kraju, jak i w innych krajach naszego kontynentu. Odwiedził też Polskę. Pierwszymi zielonoświątkowcami na ziemiach polskich byli Niemcy. Jeżeli chodzi o Polaków zostali nimi niektórzy członkowie Społeczności Chrześcijańskiej, ruchu neopietystycznego w łonie luteranizmu na Śląsku Cieszyńskim. Wykluczenie zielonoświątkowców ze Społeczności Chrześcijańskiej doprowadziło do powstania Związku Stanowczych Chrześcijan, który był pierwszą niezależną wspólnotą zielonoświątkową w Polsce. Związek został zarejestrowany w starostwie w Cieszynie w 1910 roku (15 VII 1910) przez władze austriackie. Historia Kościoła w Polsce jest ściśle powiązana z wydarzeniami historycznymi. Po 1947 roku zielonoświątkowcy cieszyńscy wchodzili w skład Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, który powstał na skutek uchwały konferencji w Ustroniu pod Cieszynem w dniach 24-26 maja 1947 roku. Należeli do niego także ewangeliczni chrześcijanie i wolni chrześcijanie, a od roku 1953 również wyznawcy Kościoła Chrystusowego oraz drugi nurt pentekostalizmu polskiego – chrześcijanie wiary ewangelicznej (zielonoświątkowcy). Chrześcijanie wiary ewangelicznej byli przed drugą wojną światową liczebnie największym Kościołem zielonoświątkowym w Polsce. Liczył on około 20 tysięcy wiernych skupionych w ok. 500 zborach i placówkach kościelnych. W latach 1950-1953 większość działaczy zielonoświątkowych była przetrzymywana w więzieniu przez władze PRL w ramach ówczesnej akcji represyjnej wobec wspólnot religijnych w Polsce. Aresztowanie wszystkich nastąpiło 20 września 1950 roku. Trzy lat później wspólnota zielonoświątkowa, ulegając naciskom władz, musiała przystąpić do istniejącego od 1947 roku Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.

Ostatecznie Kościół Zielonoświątkowy został powołany 1 lutego 1988 r. decyzją ówczesnego Urzędu do Spraw Wyznań (liczył wówczas 82 zbory).

20 lutego 1997 r. Sejm Rzeczpospolitej Polskiej uchwalił Ustawę o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce (Dz. U. Nr 41, poz. 254 z 26 kwietnia 1997 roku).

Obecnie Kościół Zielonoświątkowy w Polsce jest drugim co do wielkości Kościołem protestanckim w Polsce i liczy ponad 19 500 wiernych skupionych w 180 zborach. Najwyższą władzą Kościoła jest synod zwoływany co cztery lata, a w okresie międzysynodalnym - Naczelna Rada Kościoła, której z urzędu przewodniczy wybrany przez synod - prezbiter naczelny. Kościół w Polsce podzielony jest na 6 okręgów, którym przewodzą prezbiterzy okręgowi.

Więcej informacji na temat historii ruchu zielonoświątkowego można znaleźć w artykule dr Edwarda Czajko „Kim są zielonoświątkowcy” i w książce Michała Tymińskiego „Kościół Zielonoświątkowy w Polsce”.