Kościół Zielonoswiątkowy w Jaworznie - zbór BETEL

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Spis treści
O nas
Kościół Zielonoświątkowy w Polsce
Historia zboru w Jaworznie
Wszystkie strony

Kim jesteśmy?

Jesteśmy Zborem Zielonoświątkowym, wchodzącym w skład Kościoła Zielonoświątkowego RP, społecznością chrześcijańską o charakterze charyzmatycznym. Nazwa Kościół Zielonoświątkowy ściśle wiąże się z przeżyciem chrztu w Duchu Świętym, którego doświadczyli pierwsi chrześcijanie w dniu Zielonych Świąt. Napełnieni Duchem Świętym głosimy pełną Ewangelię i wyznajemy, że Pismo Święte jest podstawą naszej wiary i przewodnikiem do życia zgodnego z wolą Bożą. Wierzymy że Zbór jest częścią Kościoła powszechnego którego głową i najwyższą władzą jest Jezus Chrystus.

   Budynek Zboru "Betel" w Jaworznie

Zbór w Jaworznie nosi nazwę „Betel”, co w języku hebrajskim oznacza „dom Boży” (znajduje się przy ul. Leśnej 11). To miejsce zgromadzeń ludzi wierzących, w którym słuchamy Słowa Bożego, śpiewamy pieśni, uwielbiamy Pana i doświadczamy Jego realnej obecności. Zbór jednak to nie budynek czy instytucja, lecz ludzie - chrześcijanie, których połączyła szczególna więź – miłość Jezus Chrystusa. Wierzymy, że dzięki tej miłości, której wyrazem była śmierć na krzyżu za grzechy całego świata, każdy człowiek może dzisiaj bezpośrednio przyjść do Pana, przyjąć Go jako swojego Zbawiciela i żyć pełnią życia. Członkiem Zboru zgodnie z Pismem Świętym może zostać każdy, kto szczerze nawróci się do Boga, pokutuje ze swoje grzechy i wyzna je w modlitwie. Człowiek nawrócony rozpoczyna życie na nowo, odwraca się od grzechu, pozbywa się wszystkich nałogów i prowadzi życie uświęcone. Staje się częścią Kościoła Jezusa Chrystusa przyjmując chrzest wiary (przez zanurzenie w wodzie), wyznając Jezusa jako swego osobistego Pana i Zbawiciela i deklarując służyć Mu do końca życia.

 

Wyznanie wiary Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce

  • Wierzymy, że Pismo Święte – Biblia – jest Słowem Bożym, nieomylnym i natchnionym przez Ducha Świętego, i stanowi jedyną normę wiary i życia.
  • Wierzymy w Boga w Trójcy Świętej jedynego, w osobach Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
  • Wierzymy w Synostwo Boże Jezusa Chrystusa, poczętego z Ducha Świętego, narodzonego z Marii Dziewicy; w Jego śmierć na krzyżu za grzech świata i Jego zmartwychwstanie w ciele; w Jego wniebowstąpienie i powtórne przyjście w chwale.
  • Wierzymy w pojednanie z Bogiem przez opamiętanie i wiarę w ewangelię, w chrzest i Wieczerzę Pańską.
  • Wierzymy w chrzest Duchem Świętym, przeżywanie pełni Ducha i Jego darów.
  • Wierzymy w jeden Kościół, święty, powszechny i apostolski.
  • Wierzymy w uzdrowienie chorych jako znak łaski i mocy Bożej.
  • Wierzymy w zmartwychwstanie i życie wieczne.

Komentarz do wyznania wiary Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce

1. Pismo Święte  

Pismo Święte jest w pełni wystarczającą, pewną nieomylną normą poznania, wiary i posłuszeństwa, które stanowią o zbawieniu. Jest ono w całości natchnionym przez Ducha Świętego Słowem Bożym. Dlatego oświecenie przez Ducha Świętego jest konieczne do jego właściwego zrozumienia. Pismo Święte, czyli zapisane Słowo Boże zawiera następujące księgi, które dzielą się na Stary i Nowy Testament:

Stary Testament:

Księga Rodzaju, Księga Wyjścia, Księga Kapłańska, Księga Liczb, Księga Powtórzonego Prawa, Księga Jozuego, Księga Sędziów, Księga Rut, 1 Księga Samuela, 2 Księga Samuela, 1 Księga Królewska, 2 Księga Królewska, 1 Księga Kronik, 2 Księga Kronik, Księga Ezdrasza, Księga Nehemiasza, Księga Estery, Księga Hioba, Księga Psalmów, Księga Przysłów, Księga Kaznodziei (Koheleta, Eklezjastesa), Pieśń nad Pieśniami, Księga Izajasza, Księga Jeremiasza, Lamentacje, Księga Ezechiela, Księga Daniela, Księga Ozeasza, Księga Joela, Księga Amosa, Księga Abdiasza, Księga Jonasza, Księga Micheasza, Księga Nahuma, Księga Habakuka, Księga Sofoniasza, Księga Aggeusza, Księga Zachariasza, Księga Malachiasza.

Nowy Testament:

Ewangelia wg Mateusza, Ewangelia wg Marka, Ewangelia wg Łukasza, Ewangelia wg Jana, Dzieje Apostolskie, List do Rzymian, 1 List do Koryntian, 2 List do Koryntian, List do Galatów, List do Efezjan, List do Filipian, List do Kolosan, 1 List do Tesaloniczan, 2 List do Tesaloniczan, 1 List do Tymoteusza, 2 List do Tymoteusza, List do Tytusa, List do Filemona, List do Hebrajczyków, List Jakuba, 1 List Piotra, 2 List Piotra, 1 List Jana, 2 List Jana, 3 List Jana, List Judy, Apokalipsa.

Referencje biblijne: Rdz 1,1; Ps 19,2-5; Prz 22,19-21; Łk 24,27.44; Rz 1,19-21; 2,14-15; Ef 2,20; 1 Tes 2,13; 2 Tm 3,15-17; Hbr 1,1-2; 2 P 1,19-21; 1 J 5,9.

2. Bóg Trójjedyny

Jest tylko jeden żywy i prawdziwy Bóg. Jest On samoistny i nieskończony w swojej istocie i doskonałości. Tylko On posiada nieśmiertelność i przebywa w światłości niedostępnej. Bóg stworzył niebo i ziemie, świat ludzi i aniołów. Bóg jedyny objawił się jako Byt w trzech osobach - Ojca i Syna, i Ducha Świętego - które stanowią jedność w istocie, mocy i wieczności.

Referencje biblijne: Rdz 17,1; Wj 3,14; Pwt 4,15-16; 6,4-6; 1 Krl 8,27; Ps 90,2; Iz 6,3; 46,9-10; 48,12; Jr 10,10; 23,23-24; Ml 3,6; Mt 28,19; J 1,1-3.18; 4,24; Rz 9,5; 11,35-36; 1 Kor 8,4-6; 2 Kor 13,13; 1 Tm 1,17; Hbr 2,6; 1J 5,8; Ap 1,17-18.

3. Jezus Chrystus

Jezus Chrystus jest jednorodzonym Synem Bożym - odwiecznym i wcielonym Słowem Boga - który się począł z Ducha Świętego i narodził się z Marii Dziewicy. Posiada dwie natury - boską i ludzką, jest Synem Bożym i Synem Człowieczym. On poniósł śmierć na krzyżu za grzech świata i zmartwychwstał w ciele dla usprawiedliwienia wierzących. Po zmartwychwstaniu Jezus Chrystus wstąpił do nieba i zasiadł na prawicy Ojca, skąd przyjdzie powtórnie. Jezus Chrystus jest jedynym pośrednikiem miedzy Bogiem a człowiekiem.

Referencje biblijne: Wj 3,14; Ps 2,7; 22; 23; 24; 45,7-8; 110,1-4; Iz 42,1; 53; Mt l,23; 28,19; Łk l,31-33.35; J 1,14; 3,13.34; 5,22-23.27; 17,1.6.8.18.21-23.26; Dz 2,33.36; 3,22-23; 10,38-40; 17,31; 20,28; Rz 3,25-26; 8,3.29; 9,5; Ga 4,4. 2 Kor 13,13; Ef 1,22-23; Flp 2,11; Kol 1,19-20; 2,3; 1 Tm 2,5; Hbr 1,2; 2,14-17; 5,5-6; 7,22-26; 9,14-I5; 13,8; 1 J 5,20; Ap 13, 8.

4. Upadek i zbawienie człowieka

Człowiek został stworzony przez Boga jako istota prawa i czysta. Przez swój grzech utracił pierwotną sprawiedliwość i jego szczęśliwą społeczność z Bogiem została przerwana. Grzech pierwszego człowieka - jako mężczyzny i kobiety - objął wszystkich ludzi i dlatego śmierć stała się udziałem wszystkich. Zbawienie dokonało się przez śmierć Jezusa Chrystusa, Baranka Bożego na krzyżu i jest dostępne każdemu człowiekowi z łaski Bożej przez wiarę. Skutkiem zbawczej wiary jest usprawiedliwienie, odrodzenie, usynowienie i uświęcenie. Zbawczej wierze towarzyszą dobre uczynki.

Referencje biblijne: Rdz l,26-28; 3,6.13.16-19; 6,5; Jr 17,9; Rz 3,10-20; 11,13; 5,12-21; Ef 2,8-10; 1 Tm 2,3-5; Tt 2,14.

5. Duch Święty

Duch Święty jest trzecią, boską osobą Trójcy Świętej. Z Jego natchnienia powstało Pismo Święte. Z Ducha Świętego począł się Jezus Chrystus, który również "przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu". Duch Święty udziela się człowiekowi w odrodzeniu, chrzcie w Duchu, napełnieniu oraz w duchowych darach łaski Bożej.

Referencje biblijne: Rdz 1,2; Ps 139,7; Iz 11,2; Mt 12,31; Łk 2,27; 4,18; 11,13; J 4,24; 14,16?17.26; 15,26; 16,13; Dz 2,4; 16,7; 21,11; Rz 1,4; 8,9.14; 1 Kor 6,19; 12,4.8-13; 2 Kor 1,22; 3,17; Ga 4,6; 1 P 1,11; 4,16; Ap 22,17.

6. Chrzest Duchem Świętym

Chrzest Duchem Świętym jest wyzwoleniem Ducha Świętego w wierzących, wzmocnieniem i udzieleniem duchowych darów łaski, charyzmatów, ku budowaniu Ciała Chrystusowego - Kościoła, dla skutecznej służby i świadectwa. Znakiem chrztu Duchem Świętym jest przemienione życie, duchowe dary łaski Bożej, w tym natchnione przez Ducha Świętego, mówienie innymi językami (glosolalia).

Referencje biblijne: Mt 3,11-12; Mk 1,8; Łk 3,16; 12,49-50; J 1,33; Dz 1,5; 2,4.17.38-39; 8,14-17; 10,44; 19,6; 1 Kor 12;14; Ef 4,4-16.

7. Ustanowienia Chrystusowe

Chrystusowe ustanowienia dla Kościoła to - Chrzest i Wieczerza Pańska. Chrzest w Kościele jest chrztem wiary. Jest on znakiem wspólnoty z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu, znakiem wszczepienia w Chrystusa i przebaczenia grzechów. Chrzest jest wykonywany w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego przez zanurzenie w wodzie. Wieczerza Pańska jest wspominaniem, pamiątki śmierci Pańskiej; obchodzona jest pod dwiema postaciami: chleba i wina. Chleb jest "społecznością ciała Chrystusowego", kielich jest "społecznością krwi Chrystusowej". Obecność Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej jest rzeczywista, ale duchowa, nie materialna.

Referencje biblijne: Mt 3,16; 28,18-20; Mk 16,15-16; Dz 2,38. 41; 9,10-18; Rz 6,3-10; Rdz 12; Mt 26,17-30; Mk 14,12-26; Łk 22,7-23; 24,29-31; J 13,21-30; 1 Kor 10,16-21; 11,23-34.

8. Uzdrowienie chorych

Fizyczne ciało człowieka zostanie odkupione dopiero w chwili powtórnego, chwalebnego przyjścia Jezusa Chrystusa przez zmartwychwstanie umarłych i przemienienie żyjących, kiedy „to, co skazitelne przyoblecze się w nieskazitelność”. Bóg jednakże okazuje łaskę uzdrowienia również w doczesności przez modlitwę wiary w zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa, dary uzdrawiania oraz przez nauki medyczne.

Referencje biblijne: Wj 15,26; Lb 12,10-16; 21,4-10; 2 Krl 21,1-11; Iz 38,1-8; 53,4-5; Mt 8,1-17; 9,12; 10,1.8; Mk 2,17; 16,17-18.20; J 5,31; Dz 3,1-9; 5,12-16; 10,32-35; 1 Kor 12,9.28; 1 Tm 5,23; 2 Tm 4,20; Jk 5,13-16.

9. Kościół

Założycielem Kościoła jest Jezus Chrystus. Do Kościoła Powszechnego należą ludzie wierzący i odrodzeni z Ducha Świętego zarówno żyjący na ziemi, jak i ci, którzy „zasnęli w Chrystusie”. Ci, którzy odeszli do wieczności stanowią Kościół Tryumfujący, zaś jeszcze żyjący na ziemi - Kościół Pielgrzymujący. Głową Kościoła jest Jezus Chrystus.

Kościół lokalny nazywa się zborem. Zbory mogą łączyć się we wspólnoty kościelne, denominacje. Do budowania Kościoła, Ciała Chrystusowego, Pan ustanowił odpowiednie służby, np. biskupów, prezbiterów, pasterzy, nauczycieli, ewangelistów, diakonów.

Referencje biblijne: Wj 40,34-38; Mt 16,18; 18,15-20; 28,18-20; Dz 2,41-44; 11,26; 15,1-35; 20,17-38; Rz 1,7; 1 Kor 12,12-31; Ef 1,10.22-23; 4,1-16; 5,23-32; Kol 1,18-19; Hbr 12, 18-24; Ap 2; 3.

10. Małżeństwo

Małżeństwo zostało ustanowione przez Boga w akcie stworzenia. I może ono być zawarte tylko miedzy jednym mężczyzną i jedną kobietą. Nie może być zawarte miedzy bliskimi krewnymi, ponieważ jest to zabronione przez Słowo Boże. Celem małżeństwa jest zarówno prokreacja, przekazywanie daru życia następnemu pokoleniu, jak i wspólnota oraz pomoc wzajemna. Zasadą małżeństwa jest jego nierozerwalność.

Referencje biblijne: Rdz 1,26-28; 2,20-25; 24,1-67; Ne 13,25-27; Mt 19,3-12; Mk 10,1-12; Ef 5,21-32; 1 Kor 7,2-40; 1 Tm 3,2.12; 4,3; Hbr 13,4.

11. Rzeczy ostateczne

Bóg wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez Jezusa Chrystusa. W dniu tym będą sądzeni wszyscy ludzie oraz upadli aniołowie z szatanem na czele. Nastąpi wówczas powszechne zmartwychwstanie: sprawiedliwych w przemienionym ciele do życia wiecznego, niesprawiedliwych zaś - na wieczne potępienie. Dziedzictwem sprawiedliwych będzie „nowe niebo i nowa ziemia, w których sprawiedliwość mieszka”, zaś niesprawiedliwych – „jezioro ogniste”.

Referencje biblijne: Rdz 3,19; Wj 3,1-6; Kzn 12,7; Hi 19,25-27; Mt 24,1-44; 25,1-13.31-46; Łk 16,19-31; 20,27-38; J 11,23-27.32-44; Dz 2,29-32; 13,36-39; Rz 1, 1-4; 14,7-9; 1 Kor 3,10-17; 15,1-55; 2 Kor 5,1-10; Flp 2, 9; 1 Tes 4,13-18; 5,1-11; 2 Tes 1,6-10; 2,1-l2; Hbr 13,8; 1 P 1,10-12; 2 P 2,4-13; 3,1-13; Jud 6-9.14-15; Ap 20-22.

 


 

Powstanie Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce

Początki ruchu zielonoświątkowego, zwanego dzisiaj klasycznym pentekostalizmem (ang. classical pentecostalism), sięgają pierwszych lat XX wieku. Apostołem ruchu zielonoświątkowego w Europie był Thomas Ball Barratt (1862-1940), pastor metodystyczny w Oslo, w Norwegii, który podczas pobytu w Ameryce pod koniec 1906 roku doznał zielonoświątkowego przeżycia i po powrocie do Norwegii stał się gorliwym propagatorem pentekostalizmu zarówno w swoim kraju, jak i w innych krajach naszego kontynentu. Odwiedził też Polskę. Pierwszymi zielonoświątkowcami na ziemiach polskich byli Niemcy. Jeżeli chodzi o Polaków zostali nimi niektórzy członkowie Społeczności Chrześcijańskiej, ruchu neopietystycznego w łonie luteranizmu na Śląsku Cieszyńskim. Wykluczenie zielonoświątkowców ze Społeczności Chrześcijańskiej doprowadziło do powstania Związku Stanowczych Chrześcijan, który był pierwszą niezależną wspólnotą zielonoświątkową w Polsce. Związek został zarejestrowany w starostwie w Cieszynie w 1910 roku (15 VII 1910) przez władze austriackie. Historia Kościoła w Polsce jest ściśle powiązana z wydarzeniami historycznymi. Po 1947 roku zielonoświątkowcy cieszyńscy wchodzili w skład Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, który powstał na skutek uchwały konferencji w Ustroniu pod Cieszynem w dniach 24-26 maja 1947 roku. Należeli do niego także ewangeliczni chrześcijanie i wolni chrześcijanie, a od roku 1953 również wyznawcy Kościoła Chrystusowego oraz drugi nurt pentekostalizmu polskiego – chrześcijanie wiary ewangelicznej (zielonoświątkowcy). Chrześcijanie wiary ewangelicznej byli przed drugą wojną światową liczebnie największym Kościołem zielonoświątkowym w Polsce. Liczył on około 20 tysięcy wiernych skupionych w ok. 500 zborach i placówkach kościelnych. W latach 1950-1953 większość działaczy zielonoświątkowych była przetrzymywana w więzieniu przez władze PRL w ramach ówczesnej akcji represyjnej wobec wspólnot religijnych w Polsce. Aresztowanie wszystkich nastąpiło 20 września 1950 roku. Trzy lat później wspólnota zielonoświątkowa, ulegając naciskom władz, musiała przystąpić do istniejącego od 1947 roku Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.

Ostatecznie Kościół Zielonoświątkowy został powołany 1 lutego 1988 r. decyzją ówczesnego Urzędu do Spraw Wyznań (liczył wówczas 82 zbory).

20 lutego 1997 r. Sejm Rzeczpospolitej Polskiej uchwalił Ustawę o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce (Dz. U. Nr 41, poz. 254 z 26 kwietnia 1997 roku).

Obecnie Kościół Zielonoświątkowy w Polsce jest drugim co do wielkości Kościołem protestanckim w Polsce i liczy ponad 19 500 wiernych skupionych w 180 zborach. Najwyższą władzą Kościoła jest synod zwoływany co cztery lata, a w okresie międzysynodalnym - Naczelna Rada Kościoła, której z urzędu przewodniczy wybrany przez synod - prezbiter naczelny. Kościół w Polsce podzielony jest na 6 okręgów, którym przewodzą prezbiterzy okręgowi.

Więcej informacji na temat historii ruchu zielonoświątkowego można znaleźć w artykule dr Edwarda Czajko „Kim są zielonoświątkowcy” i w książce Michała Tymińskiego „Kościół Zielonoświątkowy w Polsce”.


20 lat zboru Betel w Jaworznie

Początek Zboru „Betel” przypada na rok 1983, kiedy to grupa ok. 10 osób należąca do Zboru „Betania” w Katowicach zaczęła zgromadzać się w prywatnych domach w Jaworznie. Żywe świadectwa w miejscu zamieszkania i pracy spowodowały najpierw zainteresowanie, a potem nawrócenie kolejnych osób. W 1984 r. zbór w Jaworznie został zarejestrowany, a rok później zakupił dla społeczności pół budynku mieszkalnego przy ul. Leśnej 11, który stał się miejscem regularnych spotkań w tygodniu. Przez kilka kolejnych lat grupa systematycznie rosła. Oficjalnie zbór został powołany przez kierownictwo Kościoła Zielonoświątkowego 10 października 1990 r. Liczył wówczas 42 osoby. Obowiązki Pastora powierzono br. Janowi Skawiniakowi, a skład Rady Starszych tworzyli bracia: Józef Baczyński, Henryk Wiecheć, Marek Sobotka, Wiesław Gościej.

W grudniu 1993 r. Zbór „Betel” w Jaworznie dokupił część budynku i z całości metodą gospodarczą przygotował dużą salę na 150 miejsc z baptysterium, salkami katechetycznymi oraz skromnym zapleczem socjalnym. Pierwszy chrzest wiary we własnym obiekcie odbył się 30.10.1994 r.

Działalność zboru

Przez cały czas Pan Bóg błogosławił pracę zboru przydając nowych członków i dając możliwość utworzenia różnych służb. Między innymi rozpoczęta wówczas pod kierownictwem s. Czesławy Chruścińskiej praca z dziećmi jest kontynuowana do dziś przez s. Bożenę Skawiniak. Od początku prowadzona jest również systematyczna praca z młodzieżą. Pierwszym liderem był brat Wiesław Gościej. W roku 1995 r. pod kierownictwem br. Krystyny i Wiesława Wiecheć rozpoczął pracę wśród osób uzależnionych Klub ”Arka”, który wciąż przyczynia się do uwolnienia z nałogów wielu osób. Przez cały czas zbór prowadzi pracę ewangelizacyjną we własnej kaplicy, miejscach publicznych i poprzez kontakty indywidualne. Od kilkunastu lat prowadzimy również pracę charytatywną na terenie miasta niosąc pomoc pojedynczym osobom w potrzebie i ośrodkom społecznym.

Wszystkie te działalności sprawiają, że zbór pomimo niedługiej historii jest znany w mieście jako jednostka duchowo i społecznie pożyteczna. Świadczy o tym choćby fakt, że Zbór „Betel” przyczynił się do powstania dwóch nowych zborów w terenie – w Mysłowicach – 2003 r. i w Chrzanowie.

  Uroczyste Nabożeństwo w nowej Kaplicy

Współpraca z Norwegią

W 2004 r. pastor zboru Jan Skawiniak otrzymał od norweskiego zaprzyjaźnionego ewangelisty Halvarda Hassleya propozycję współpracy na rzecz pomocy biednym i kościołowi. Działalność polega na organizowaniu grup osób do pracy w przetwórczym zakładzie rybnym w Alesund w Norwegi. Dzięki tym wyjazdom pomoc w Polsce otrzymało ponad 1000 osób i powstał nowy budynek kościoła. Bogu niech będą dzięki za tę możliwość i za otwarte do współpracy z nami serca Anity i Andersa Petersen. Osobami pierwszego kontaktu są Turid Haugen (Dyrektor personalny) i jej asystent Siw Brudevol.

Rada Starszych

Od stycznia 2009 r. Rada Starszych pracuje w składzie:

1. Jan Skawiniak

2. Jerzy Baczyński

3. Jan Barniak

4. Jacek Miga

5. Zdzisław Mieszczak

6. Samuel Karczewicz.